Na jaren van intensieve actie en campagnes tegen de repressieve migratiepolitiek, tegen Fort Europa, detentiecentra, en voor vrijheid van beweging, lijken ze bij justitie besloten te hebben om mij met mijn inmiddels door blokkades en bezettingen fors opgelopen strafblad maar eens te proberen te doen ophouden daarmee.
Als eerste werd ik aangemerkt als Zeer Actieve Veelpleger + ISD, vanwege meer dan 10 antecedenten in de afgelopen 5 jaar. Het maakt niet uit over welk soort 'strafbare feiten' het gaat. Het getal 10 is maatgevend. Ik ontdekte de registratie omdat de Zaanse smeris mij een kerstkaart stuurde december 2009. Klachten ertegen werden op alle fronten afgewezen. Dus bij politie, bij justitie. Ik bleef zo geregistreerd staan. Dat heeft deze consequenties:
Het is zoals er staat een maatregel, geen straf, al komt het daar wel op neer. De maatregel is voor twee jaar, zonder aftrek van voorarrest. De maatregel heet voluit: maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders. De ISD komt voort uit de SOV, Strafrechtelijke Opvang Verslaafden. Maar waar SOV bedoeld was om vooral verslaafden te behandelen tijdens die twee jaar, is ISD een maatregel geworden ter voorkoming van recidive, en geldt het niet alleen voor verslaafden. Daarmee is het dus juridisch ook mogelijk om andere mensen tot ISD te veroordelen. Verschillende advocaten die ik hierover heb gesproken, lijkt het onmogelijk om ISD op te leggen aan een activist. Het betekent een schending van het recht op vrijheid van meningsuiting en demonstratie, wanneer men ter voorkoming van recidive zou besluiten mij twee jaar op te bergen. Ter voorkoming van acties die ik zou willen voeren dus!
De registratie als Zeer Actieve Veelpleger + ISD was eind september 2010 aanleiding voor de Utrechtse recherche om mij thuis op te zoeken. Zij meenden namelijk dat zij betrouwbare informatie hadden dat ik een actie van plan was te doen in hun regio, en zij waarschuwden: “Doe het niet. Anders krijg je grote problemen met je stelselmatig daderschap.” Met andere woorden, als we je pakken, komt er een vordering ISD.
Klachten wegens intimidatie en valse beschuldiging werden afgewezen. In de klachtenprocedure werd nog even aangeleund tegen de Zaanse smeris met de vraag of dat klopte van die ISD. En ja, “Volgens informatie van de Politie Zaanstreek/Waterland staat klaagster 'op scherp'. Als zij binnen een bepaalde termijn een strafbaar feit pleegt van een bepaalde ernst kan de officier van justitie een ISD-maatregel tegen klaagster eisen bij de rechtbank.”
De Nationale Ombudsman wilde de klacht over de Utrechtse smeris niet verder onderzoeken. De bron van de informatie wordt afgeschermd.
Allereerst heb ik de klachten over plaatsing op de lijst veelplegers neergelegd bij de Nationale Ombudsman. Deze kwam uiteindelijk op 3 augustus 2011 met een op zich gunstig rapport. Het komt er kort gezegd op neer dat de NOM vindt dat dreigen met ISD, hetgeen aan de hand is, misbruik maken is van bevoegdheid. Zie: http://www.nationaleombudsman.nl/rapporten/2011/227?aresult=4#.
Het rapport van de NOM is niet bindend. De Zaanse smeris reageerde binnen een week: “Het staat de mevrouw in kwestie uiteraard helemaal vrij te demonstreren. Maar niet om strafbare zaken te plegen. Zolang ze dat herhaaldelijk wel doet, blijft ze bij ons te boek staan als veelpleger. We zien geen aanleiding ons beleid aan te passen. Handelen vanuit een ideologie rechtvaardigt het plegen van strafbare feiten niet. De politie Zaanstreek-Waterland laat weten ook andere actievoerders aan te merken als veelplegers als ze meerdere malen aangehouden worden.”
Advocaat Jebbink is nu een bestuursrechtelijke procedure begonnen, met het rapport van de NOM in de hand. Hij heeft een verzoek ingediend tot wijziging van de politiegegevens, oftewel: het verwijderen van de veelplegersregistratie. Dit is afgewezen. Nu gaan we in beroep. Wordt dat afgewezen, dan kunnen we hogerop naar de raad van state. Wordt dat ook afgewezen, dan gaan we naar het Europees Hof. Intussen blijven politie en justitie mij behandelen als veelpleger en bestaat de kans dat een keer een ISD vordering ter tafel komt, wanneer ik ben opgepakt voor een 'VH misdrijf'. Hoewel Jebbink de kans dat ik daadwerkelijk tot ISD wordt veroordeelt klein acht, bestaat wel de mogelijkheid dat ik vanwege een ISD vordering in voorarrest wordt gehouden, indien de rechter commissaris en de raadkamer daartoe besluiten. Het is dan aan de meervoudige kamer om de vordering dan wel of niet te volgen. Hoe dat zal aflopen, is koffiedikkijken..
13 september jl. werd ik opgepakt door de Nationale Recherche. Aanklacht: opruiing met terroristisch oogmerk. Aanleiding: tenminste vier artikelen op mijn website:
http://www.jokekaviaar.nl/RARA.html
http://www.jokekaviaar.nl/Hard_Leers.html#leers_dood_vuur
http://www.jokekaviaar.nl/Hard_Leers.html#schoongeveegd
http://www.jokekaviaar.nl/opstand.html
Terwijl ik allang in een cel in Zwolle zat, werd bij mij thuis uitvoerig huiszoeking gedaan. Hierbij werden behalve computers, USB sticks, en harde schijven, ook zaken gefotografeerd en in beslag genomen die onmogelijk iets met de aanklacht te maken konden hebben, zoals een agenda van 2010 en een navigatiesysteem, en een telefoonklapper. Alles wijst op een onderzoek dat niet alleen gericht is op het vinden van bewijs voor opruiing, maar op het zoeken naar contacten en willen weten waar ik wanneer ben geweest. Het onderzoek, 'Gulkana', blijkt te worden gedaan door de 'Unit Contra Terrorisme en Activisme'.
Drie dagen zat ik vast, in volledige beperkingen. Tot mijn verbazing werd ik daarna vrijgelaten. Ik ben immers 'Zeer Actieve Veelpleger + ISD'... Er moest ergens een adder onder het gras zitten!
Ja hoor. De adder stak vijf dagen later zijn kop op. De officier van justitie van het landelijk parket, Schram, die het onderzoek leidt, belde het advocatenkantoor met de mededeling van zins te zijn mij opnieuw te laten arresteren, omdat de artikelen nog op mijn website staan. Een nieuwe pleegperiode is dat volgens hem, dus een nieuw strafbaar feit.
Nadien heeft Schram eerst een schriftelijke reactie van mijn advocaat afgewacht. Deze riep namelijk gelijk dat dit niet kon, dat het geen nieuw feit is, en dat het twee keer arresteren voor hetzelfde feit zou zijn, en dus onrechtmatig. De situatie nu, 18 november, is dat Schram het nemen van de definitieve beslissing als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd laat hangen. Het is daarbij de vraag of de beslissing van te voren wordt medegedeeld. Dat verwacht ik niet, en dat is ook niet gezegd. Daarnaast is gezegd dat er gelet wordt op nieuwe teksten die ik schrijf.
Maar wat is eigenlijk opruiing? Met een uitspraak van de Hoge Raad in december 2009 is het begrip verruimd. Opruiing is niet meer alleen letterlijk een oproep om..
In de uitspraak van de Hoge Raad werd de navolgende mening:
"Hoewel eigenrichting afgekeurd moet worden, is de standrechtelijke executie van Jan Peter Balkenende misschien wel de verstandigste beslissing." bestraft als zijnde schuldig aan opruiing.
Met deze jurisprudentie kan elke radicale meningsuiting worden betiteld als opruiing.
De meeste van de in beslag genomen spullen heb ik inmiddels terug. Niet terug gegeven zijn mijn computer (“Daar is 'het' mee gedaan”) en vier USB sticks omdat deze “versleuteld” zijn. Bij de teruggave van de overige spullen werd mij gevraagd “Heb je daar het wachtwoord van?” Ik heb gezegd: “Daar zeg ik niks over.”. Daarop werd gezegd dat ze die ook zouden houden, “om te ontcijferen”.
Het lijkt er sterk op dat het onderzoek nog niet is afgerond. Maar wat wordt eigenlijk onderzocht? Die opruiingsaanklacht hebben ze al lang rond. Ik heb er immers nooit een geheim van gemaakt wie ik ben en wat ik schrijf. Case closed zou je zeggen, dus kom maar op met die dagvaarding. Maar nee. Men wil nog USB sticks decrypten. Er wordt duidelijk op internet verder naar mij en mijn teksten gezocht. Er wordt ook gekeken naar websites van AAGU (http://www.aagu.nl) en WSD (http://www.bambesmetbedrijf.nl en http://www.jcschiphol.nl ) en naar http://www.vrijheidvanbeweging.nl. Het onderzoek lijkt dus niet alleen op mij gericht te zijn en dat is niet verbazingwekkend.
In oktober 2009 bracht de AIVD een rapport 'Het vuur van verzet' uit, over 'asielextremisme'. De AIVD gaat ervan uit dat AAGU en WSD ook illegale nachtelijke acties doen. Eerder dit jaar bleek uit uitlatingen van Leers en Teeven dat er een speciale officier van justitie was aangesteld om onderzoek te doen naar dat 'asielextremisme'. Dat is dus Schram, weten we nu, een zwaargewicht bij het landelijk parket die ook onder andere de onderzoeken naar Holleeder en de Hells Angels leidt. Het zit ze blijkbaar dwars dat de naming & shaming campagnes tegen bedrijven die detentiecentra bouwen enige mate van succes hebben. Volgens Leers trekken namelijk bedrijven zich terug en is het lastig om bouwers en architecten te vinden voor 'projecten'.
Tegen deze achtergrond moet je al deze repressie zien. Meermalen is in de politiek gesproken over 'hard aanpakken' en 'met wortel en tak uitroeien'. Daarmee lijkt men nu een begin te hebben willen maken. No Borders activisten in Nederland zijn echter vastberaden om met hun campagnes en acties door te gaan. Immers, de repressie waarmee migranten, zogenaamde 'illegalen' worden geconfronteerd, is zoveel ernstiger, dat wij niet bereid zijn te wijken voor de repressie die nu ons wordt toebedeeld.
Sprekend voor mijzelf: de 'opruiende' teksten staan nog altijd op mijn website en ik leg de pen niet neer. Het OM wil dat ik mezelf censureer, en dat kunnen ze wel vergeten!
Joke Kaviaar, 18 november 2011
]]>Op 6 april 2010 bezetten 8 activisten uit solidariteit een deel van de Iraanse ambassade in Den Haag. Tijdens de bezetting hingen de actievoerders spandoeken op met de tekst: ‘Vrijheid voor alle politieke gevangenen’, ‘Stop executies en marteling’ en ‘Vrijheid voor Iran’. Ook hezen zij een vlag met een afbeelding van Neda Agha-Soltan, de jonge Iraanse vrouw die op 20 juni 2009 door regeringstroepen werd vermoord terwijl ze naar de protesten stond te kijken. Tien actievoerders werden gearresteerd en drie dagen vastgehouden in voorarrest.
De Iraanse bevolking gaat sinds de geboorte van de Islamitische Republiek gebukt onder extreme repressie. Na de omstreden verkiezingen van juni 2009 escaleerden de protesten tegen de regering van Mahmoud Ahmedinejad in buitensporig geweld. De bezetting was gericht tegen deze barbaarse regering, tegelijkertijd benadrukken de activisten dat zij tegen Westerse militaire interventie zijn. Zo’n interventie zou slechts verwoesting en ellende met zich mee brengen en zou de bevolking in de armen van de regering drijven.
Het Openbaar Ministerie besloot om de actievoerders streng te vervolgen.Op 15 september 2010 eiste de aanklager 6 weken gevangenisstraf (waarvan 2 voorwaardelijk) voor opzettelijk geweld tegen de beschermde goederen van de ambassadeur (artikel 117b Wetboek van Strafrecht), openlijke geweldpleging in vereniging (artikel 141 WvS) en het niet kunnen of willen tonen van een ID (artikel 2 WID).
Na een lange zitting oordeelde de rechter tot vrijspraak voor artikel 117b. De groep werd wel veroordeeld tot één week voorwaardelijke gevangenisstraf, met aftrek van de drie dagen voorarrest en een proeftijd van twee jaar voor artikel 141. Dit vanwege het dichtschroeven van een deur en het omlaaghalen en bezoedelen van de vlag van het regime. Voor het niet tonen van ID kwam vrijspraak omdat niemand om een ID was gevraagd. Geen van beide partijen is hierna in hoger beroep gegaan.
Begin 2011 ontving bijna de gehele groep een oproep om DNA af te staan. DNA afgifte is toegestaan bij mensen die veroordeeld zijn voor een misdrijf waarvoor de maximale gevangenisstraf vier jaar of meer is. De bezetters van de Iraanse Ambassade willen zich niet bij de afgifte neerleggen. Met het afnemen van DNA wordt hun politieke actie zwaar gecriminaliseerd. Het signaal dat door de overheid wordt afgegeven is dat burgers niet geacht worden tegen barbaarse regimes te protesteren.
De creatie van een DNA databank vinden de activisten een zorgelijke ontwikkeling. Het is niet zeker dat het DNA op een veilige manier wordt opgeborgen en dat het niet misbruikt kan worden. Bovendien wordt met deze maatregel Iran een sterk propaganda middel in handen gegeven. De Iraanse regering noemt demonstranten in binnen en buitenland criminelen. De Nederlandse regering bevestigd de Iraanse regering op deze manier.
Het afnemen van DNA is een inbreuk op de lichamelijke integriteit. In tegenstelling tot vinger afdrukken en irisscans is het mogelijk dat met DNA familieleden in verband worden gebracht met zaken waar ze niets mee te maken hebben. De activisten worden dubbel gestraft en hebben niet de mogelijkheid om bezwaar te maken voordat het DNA wordt afgenomen. Pas nadat het DNA is afgenomen kan een bezwaarprocedure worden gestart.
Op woensdag 20 april diende om 12.00 uur een kort geding bij de voorzieningenrechter te Den Haag om DNA-onderzoek bij de bezetters van de Iraanse ambassade te voorkomen. Omdat de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden geen mogelijkheid kent van te voren bezwaar te maken tegen het DNA-onderzoek, is besloten namens één van de betrokkenen een kort geding tegen de Staat te beginnen.
Tamara Buruma, die in deze zaak als advocaat optreedt, is van mening dat het gebrek aan rechterlijke toetsing vooraf een schending van artikel 8 EVRM oplevert, omdat er daardoor onvoldoende waarborgen zijn bij de afname van lichaamsmateriaal. Zeker nu het gebruik van de databank steeds verder wordt opgerekt, bijvoorbeeld ook om onderzoek naar familieleden te doen, is het belangrijk van tevoren goed te kijken wiens materiaal mag worden opgeslagen. In een zaak als deze, waar het geen ernstig feit betreft en bovendien het gebruik van DNA-onderzoek helemaal geen rol speelt, is het disproportioneel de betrokkene een DNA-onderzoek te laten ondergaan.
De rechter besloot echter geen onderscheid tussen afname en opslag van DNA te maken en verklaarde de vordering niet-ontvankelijk. Doordat de rechtszaak over de DNA afgifte is verloren, is de groep veroordeeld in de proceskosten. Linkse Hulp ondersteunt de groep met 500 euro. Op dit moment is het afwachten wanneer de staat opnieuw om afgifte van DNA zal vragen.
Meer informatie
http://iranlives.blogspot.com/